Ondergrondse opslag

Er zijn verschillende vormen van opslag mogelijk in de ondergrond. Bijvoorbeeld opslag in poreuze lagen (de ruimte tussen gesteentekorrels) van uitgeproduceerde gasvelden, in met pekel gevulde, uitgedroogde holtes in steenzout of in mijngangen in kolenlagen. 

Voor het opslaan van stoffen in de ondergrond is een opslagvergunning nodig en dient de vergunninghouder te beschikken over een goedgekeurd opslagplan. De opslagplannen geven informatie over de geologische setting en het proces van opslag. De plannen zijn te vinden m.b.v. het selectiescherm ondergrondse opslag (zie zoeken).

In Nederland zijn vijf aardgas opslagfaciliteiten operationeel. Een daarvan bevindt zich in een zoutcaverne, de overige vier zijn voormalige gasvelden.

Behalve aardgas worden ook andere stoffen opgeslagen in de ondergrond: zo wordt er in Heiligerlee stikstof opgeslagen in een zoutcaverne en zijn er plannen voor CO2 opslag in een gasveld voor de kust. Bij Enchede in Noord-Oost Nederland is een zoutcaverne in gebruikt voor de opslag van gas.

De opslag van brak water betreft het her-injecteren van brakwater dat als restproduct ontstaat bij de winning van drinkwater. Deze vorm van opslag is een vreemde eend in de bijt vergeleken bij de overige opslagvormen onder de mijnbouwwet. De reden dat zij hier worden genoemd is dat het brakke water op meer dan honderd meter diepte wordt geïnjecteerd, waardoor het onder de mijnbouwwet valt.

Overzichtskaart (opslag)vergunningen 
Zie ook selectiescherm vergunningen


Aardgas

 

Stikstof

  • Heiligerlee (Winschoten)

 

Gasolie

 

Brak water

  • Er zijn geen opslagprojecten operationeel